De bal toespelen bij JINC: Bazen van Vandaag & Morgen in beweging

Een paar maanden geleden kreeg ik een berichtje van Arthur van de Graaf — mijn oud-collega van ABN AMRO. Iemand met wie je niet elke week appt, maar waarbij het contact altijd goed blijft. En juist dát maakt het extra bijzonder als zo iemand je ineens opzoekt, langskomt op kantoor, en zegt: “Ik zit nu bij een club waar mijn hart sneller van gaat kloppen… en ik wil jou erbij hebben.”

Die club is JINC, een landelijke stichting die jongeren helpt groeien richting meer kansengelijkheid. Solliciteren, studiekeuzes, zelfvertrouwen, leren bewegen in een wereld die niet altijd eerlijk verdeeld is… JINC zet deuren open. En ik vind het oprecht mooi om daar met Showcase Basketball onderdeel van te mogen zijn.

Meer over ons werk met jongeren en impact: Showcase Basketball workshops

Voor De Bazen van Vandaag & Morgen was de opdracht helder: zorg voor een laagdrempelige opening. Een welkom waarin kinderen zich vrij voelen. Waar ze letterlijk én figuurlijk de bal kunnen toespelen aan de bazen van de bedrijven die aanwezig zijn.

En ja… dan kom ik dus aan met tien volle ballentassen. Want er waren meer dan 130 kinderen én “bazen van vandaag” aanwezig: van corporate bedrijven tot advocatenkantoren, banken, musea — echt een mix van werelden.

Wat ik dan het allermooiste vind? Dat je op zo’n moment ziet dat alles wat “niet bij elkaar past” (leeftijd, cultuur, achtergrond, status) tóch kloppend kan worden. Gewoon door te bewegen, te spelen, te lachen en elkaar even normaal aan te kijken.

We stonden op een plein in een monumentaal oud pand. Overdekt, maar het voelde alsof we buiten waren. En binnen no-time stroomde het vol. Kids. Professionals. Energie. Muziek (die ik af en toe net iets harder zette, sorry-not-sorry).

Bekijk ook onze event-aanpak: Showcase Basketball events

We deden van alles:

• De bal naar elkaar “toebazen” (ja, die term blijft lekker hangen)
• Tricks en challenges
• Bal op je vinger draaien
• Reactiespellen op twee manieren
• Commando-spel (waarbij je hersenen net zo hard moeten werken als je voeten)

Na dat half uur activatie konden ze om 09:00 aanschuiven in de ontbijtzaal — mooi gedekt, klaar voor het programma. Arthur trapte af (geboren prater, echt). Ik zei een paar korte woorden, maar liet vooral mijn daden spreken: een show om het gevoel neer te zetten.

En daarna mocht ik nog tien minuten het publiek toespreken over wat “de bal toespelen” voor mij betekent. Niet alleen op het veld, maar in het leven:

door te bewegen worden verborgen talenten zichtbaar.

door vallen en opstaan leer je.

en door elkaar te zien, te horen en ruimte te geven, kom je verder dan je denkt.

Ik gooide ook een paar stellingen de zaal in: voelt iedereen zich gezien? gehoord? haalt iedereen het maximale uit zichzelf?

Deze Bazen van Vandaag & Morgen hebben in ieder geval één ding bewezen: ze zetten die eerste stap. Letterlijk en figuurlijk.

Ik sloot af met een daverend applaus. Ballen terug in transport. Nog even napraten met Arthur en het JINC-team — super enthousiast.

En toen kwam het moment dat ik zelf even moest lachen: ik had net vijf minuten vol gas geshowd en moest daarna meteen praten. Dus ja… ik was kortademig. Op dat moment voelde dat niet top. Maar achteraf kreeg ik juist terug van JINC-medewerkers: “Mooi dat je ziet dat het effortless lijkt, maar dat het ook gewoon inspanning kost. Dat maakt het menselijk.”

En eerlijk? Dat vond ik een van de mooiste complimenten van de dag.