Basketbal activatie tijdens de introweek van De Haagse Hogeschool

Studenten uit de intro-stand halen

Woensdag 26 augustus stonden we op De Haagse Hogeschool, midden in de introweek. We hadden precies een uur, en in dat uur wilden we zoveel mogelijk studenten even in beweging krijgen: niet met een lange uitleg of ingewikkelde regels, maar met twee opstellingen waar je zo bij aan kunt schuiven. Vincent, Noël en Azra bouwden ze op de campus op, met het gebouw van de hogeschool als achtergrond.

Dat is precies het soort activatie waar wij het liefst mee komen. Alles moet laagdrempelig zijn en in een oogopslag te snappen, want in een introweek is iedereen onderweg naar het volgende programmaonderdeel en heeft bijna niemand tijd om ergens lang voor stil te staan.

Iedereen snapt het maar niemand wint alleen

De grootste publiekstrekker was levensgroot vier op een rij, maar dan met een basketbal erbij. Noël verwoordde goed waarom dat werkt: dit is iets wat je bijna nooit ziet, en juist daardoor blijven mensen staan om te kijken hoe het precies in elkaar zit. Het spel legt zichzelf verder uit, want vier op een rij kent iedereen en de bal maakt er alleen een extra uitdaging van.

Wat het bijzonder maakt, is dat je het niet in je eentje wint. Je staat te overleggen over welke rij je moet blokkeren en wie er als volgende gooit, en voordat je het doorhebt sta je te tactieken met iemand die je vijf minuten eerder nog niet kende.

Het mooiste vond Azra wie er allemaal bij kwamen staan. Er kwamen niet alleen Nederlandse studenten langs, maar ook internationale studenten, en zodra ze samen voor die opstelling stonden ging het nergens anders meer over dan het spel zelf. Verschillende achtergronden, een bal en een paar vakjes: veel meer was er niet nodig om mensen samen iets te laten doen.

Even durven is genoeg

Naast vier op een rij stond de skills challenge, en die draaide vooral om even durven. Het kost je een paar seconden, je hoeft je nergens voor op te geven en je bent zo weer weg, waardoor de drempel om het gewoon te proberen laag blijft.

Vincent omschreef de sfeer als heel vrijblijvend en chill: af en toe kwam er iemand een balletje gooien of even meedoen met een challenge, en zo is het ook bedoeld. Wie meedeed, deed volgens Noël ook echt mee, en die studenten waren stuk voor stuk gezellig.

Wat je op zo’n plein ziet gebeuren, is dat er vanzelf een groepje ontstaat. Iemand probeert het, de rest kijkt hoe het gaat, en de volgende wil daarna laten zien dat hij het beter kan. Zo verandert een looproute waar mensen normaal gesproken langslopen in een plek waar ze even blijven hangen.

Waar wij als Showcase voor staan

Een uur is kort, maar Noël vatte goed samen wat er in dat uur gebeurde: het waren goede vibes, en zowel de studenten als de organisatie hebben er zichtbaar van genoten. Daar doen we het uiteindelijk voor, want een ervaring die blijft hangen levert meer op dan een activiteit die je meteen weer vergeet.

Juist een introweek is daar een mooi moment voor. Je hebt weinig tijd, niemand kent elkaar nog, en toch loopt er aan het eind een groepje studenten weg dat samen iets heeft gedaan.

Dit soort activaties en events zetten wij het liefst neer.