BV Alphia 60 jaar: terug naar de hal waar het begon

Zestig jaar clubgeschiedenis en een band die al jaren groeit

Er zijn clubs waar je binnenloopt en meteen denkt: dit is bekend terrein. BV Alphia is zo’n club geworden, niet omdat er iets standaard aan is, maar omdat we er samen al zoveel hebben gebouwd. Van Glow in the Dark en LED-momenten tot basketbal- en skillstrainingen: we organiseerden er meerdere evenementen en ook de Showcase Basketballen werden er geleverd.

Wat het extra mooi maakt, is dat er elk jaar weer tientallen spelers via het kamp met ons in aanraking komen. Het zestigjarig bestaan was daardoor niet alleen een jubileum van de club, maar ook een moment waarop je merkt hoe sterk die band inmiddels is geworden. Voor Azra was het bovendien de derde keer dat ze samen met Galdino bij een basketbalclub stond, dus ook zij stapte de zaal in met een gevoel van thuiskomen.

Een houten vloer is voor Galdino altijd een goed teken

Voor deze editie mochten we het zestigjarig bestaan vieren in de hal waar BV Alphia ooit is begonnen. Galdino was daar nog nooit geweest, dus hij liep naar binnen met die gezonde spanning die je hebt in een zaal die je nog niet kent. En toen zag hij het meteen liggen: een houten vloer.

Dat klinkt als een detail, maar voor ons is het goud waard. Zo’n vloer geeft sfeer, hij speelt lekker, en hij zorgt ervoor dat zowel de workshops als de show vanaf de eerste minuut kloppen. Je hoeft niets te forceren, want de zaal doet dan al een deel van het werk voor je.

Van nooduitgang tot arcade, zodat de kids meteen kunnen starten

We kwamen er in de ochtend samen aan en zetten de driving experience zo dicht mogelijk bij de nooduitgang, zodat we snel naar binnen konden en direct konden opbouwen. De line-up stond al in ons hoofd: superbouncers, de basketbal arcade, de workshops en als finale de show. Zodra de superbouncer verankerd stond, zetten we de arcade neer.

Die volgorde heeft een reden, want kinderen druppelen altijd langzaam binnen en juist dan wil je iets hebben waar ze direct op aanhaken. Een bal pakken, schieten, lachen: voor je het weet staat de energie in de hal al aan voordat de eerste workshop begint. Galdino draaide die workshops, terwijl Azra ondersteunde en ervoor zorgde dat de deelnemers eromheen ook iets te doen hadden zodra het drukker werd.

Afstemmen met Lotti en dan meteen de vloer op

De tribune stroomde vol en ondertussen stemden we met Lotti nog het een en ander af. Dat zijn precies de details die je niet op Instagram ziet maar die het verschil maken: de doorloop, de timing, waar we verzamelen en hoe we zorgen dat iedereen zich gezien voelt. Daarna kon de eerste groep de vloer op.

Onder 10 kreeg een uur lang minigames, veel plezier en een samenwerkingsoefening met een competitie-element, want samenwerken is mooi maar samenwerken met een doel geeft vuur. Toen kwam het moment dat altijd blijft hangen: de bal op de vinger laten draaien. Ouders boven op de tribune met de camera klaar, beneden kinderen met een grote glimlach.

Voor Azra zat er in die eerste groepen nog een tweede laag. Zij geeft zelf les en loopt stage, dus ze ziet in gymlessen regelmatig kinderen die er vooral zijn omdat het moet. Hier stond een hele groep jonge kinderen bij elkaar die iets wilden leren, puur omdat ze er zin in hadden, en dat verschil voel je meteen in een zaal. Het enthousiasme lag hoog vanaf de eerste oefening.

Van spel naar skills, van skills naar zelfvertrouwen

Onder 12 was een grote, leuke groep, en daar kun je al meer competitie in brengen zodat het uitdagend blijft. Bij Onder 14 en Onder 16 gingen we echt de diepte in met speedladders, voetenwerk, coördinatie, samenwerken en creativiteit. Hoe ouder de groep, hoe meer je kunt vragen.

Wat we daarbij elke keer benadrukken: als je talent wil laten zien, dan moet je jongeren ook input geven. Niet alleen zenden maar vragen, en niet alleen voordoen maar samen bouwen. Voor Azra was juist die oudste groep interessant, omdat het een doelgroep is die zij zelden meemaakt en al helemaal niet met basketbal, dus ook zij ging met nieuwe ideeën de deur uit.

Ouders, broertjes en zusjes doen gewoon mee

Terwijl Galdino de workshops draaide, hield Azra de rest van de zaal in beweging. Er stond een skills challenge op de klok, zodat iedereen kon zien wie de snelste tijd neerzette, en voor de jongere groepen was er drie op een rij. Dat laatste bleek een vondst, want papa en mama deden gewoon mee en broertjes en zusjes werden er zo bij gehaald.

Op het halve veld was er daarnaast vrije beleving met skills challenges, silly bouncers en lekker vrij spelen. Daardoor viel er de hele ochtend voor iedereen iets te doen, ook voor kinderen die zelf helemaal niet basketballen maar bij Azra toch meededen met de spellen.

Persoonlijke aandacht tussen de drukte door

Het mooiste moment van de dag had niets met een truc of een snelle tijd te maken. Azra zag een meisje dat net nieuw was in haar team en dat stil op de achtergrond bleef. Dat is op zich niet erg, want iedereen heeft zijn eigen rol in een groep, maar ze merkte dat het meisje niet goed wist welke houding ze moest aannemen en een beetje alleen stond.

Dus sprak Azra veel met haar en haalde ze haar erbij, onder andere bij de skills challenge. Toen het meisje daarmee klaar was en iets wilde gaan eten, zei Azra dat ze dat vooral moest doen, maar dat ze altijd terug kon komen als ze weer zin had om te bewegen. En dat gebeurde: ze zocht steeds vaker contact, kwam los, en op een gegeven moment stond haar broertje erbij en vertelde ze hem erover. Iemand zo uit haar schulp zien komen, dat is precies waarom we dit werk doen.

Ben Ponchoen, Remco en de wethouder maken het compleet

We waren bijna klaar om door te gaan naar het officiële deel toen Ben Ponchoen binnenkwam, een bekende en inmiddels geëerde naam binnen BV Alphia en een van de eerste betrokkenen bij de oprichting. Ook oud-voorzitter Remco was er met zijn vrouw, en de wethouder kwam langs om de club een cheque te overhandigen. Zij deden de uitreiking en spraken het publiek toe, waardoor Galdino zich rustig kon klaarmaken voor de show.

De tribune zat op dat moment helemaal vol met ouders, begeleiders, coaches en vooral kinderen. Voor de show vroegen we alle kinderen om naar beneden te komen, en dat deden ze maar al te graag om vooraan te kunnen zitten. Liefde geef je immers niet vanaf de tribune, die geef je op de vloer.

Van negen tot een non-stop, en toch energie voor dit moment

Muziek aan, show aan. Ook al waren we van negen uur ’s ochtends tot een uur ’s middags non-stop bezig geweest, voor dit moment vind je altijd die extra energie. Het werd een foutloze show met veel oeh’s en aah’s, maar vooral met dikke high-fives. Voorwaarts, achterwaarts en alles wat daartussen zit.

Daarna was het tijd om op te ruimen, maar niet voordat er nog foto’s waren gemaakt, handtekeningen waren gezet en er korte gesprekken werden gevoerd. Dat is uiteindelijk het belangrijkste deel van zo’n dag: niet alleen wat je laat zien, maar wat je meegeeft. Hoe je een betere versie van jezelf wordt, en hoe je met plezier en creativiteit elke dag een stukje beter kunt worden.

Wie uit zichzelf helpt, verdient iets kleins

Wat we bij dit soort dagen altijd mooi vinden, zijn die paar kinderen die uit zichzelf komen helpen met spullen sjouwen. Dat zegt iets over hoe ze in elkaar zitten, en wie uit zichzelf helpt verdient wat ons betreft ook iets kleins terug. Soms krijgen ze daarom een mini balletje mee, niet omdat het moet maar omdat het klopt.

Ook bij het inladen stonden er weer een paar jongens klaar om mee te helpen. Van de club kregen we zelf ook nog een prijsje mee, en na een hapje eten laadden we de bus in voor de terugweg.

Een jubileumdag die je bijblijft

BV Alphia, bedankt voor het vertrouwen, de energie en de warme ontvangst. Zestig jaar clubgeschiedenis en nog altijd die vibe van groei, jeugd en community: dat kom je niet overal tegen. Voor Azra was het bovendien een dag met heel veel verschillende mensen en kinderen, ook met kinderen die zelf niet basketballen maar toch gewoon meededen.

Benieuwd hoe zo’n jubileumdag er bij jullie club uit zou zien, met workshops, arcade, bouncers en een show als finale? Bekijk dan onze events.

De foto’s bij deze blog zijn gemaakt door DK Photography, de clubfotograaf van BV Alphia. Bedankt voor het vastleggen van deze dag.