Een creatieve opening die je voelt
Ik was samen met Aymane. Eenmaal aangekomen hebben we het event verder aangekleed en geprofessionaliseerd: goede geluidsbox, wireless mic, en natuurlijk een openingshandeling die niet “standaard lintje knippen” was.
Naast het court deden we workshops voor passanten en jongere kids, plus het levensgrote 4-op-een-rij (altijd een hit). We zetten het neer zodat het niet alleen op een event líjkt, maar het ook écht is.
Het weer leek even tegen te zitten. Na een uur wedstrijden kwam de wethouder aan, we keken die regenbui even aan — en gelukkig waaide ‘ie over. Perfect timing.
Toen kwam het moment: vier heren op het veld (drie community leaders + Jean-Paul) kregen elk een team van vijf tot zes mensen. Iedereen stond verbonden, hand in hand, van het midden naar de hoeken. In elke hoek lag een hoepel. De opdracht: die hoepel moest door de hele keten heen, zónder handen los te laten. Verbinding zichtbaar maken én voelen.
Daarna: bal pakken, door de passer, om een pion en scoren. Het team dat als eerste klaar was, won.
Het ging er op een leuke manier hard aan toe. Iedereen was bloedfanatiek. En ja — de wethouder zei achteraf nog: “Normaal laat je wel winnen.” Ik zei: “Waarschijnlijk had ik niet moeten zeggen dat het uw laatste optreden was.” We lachten, gaven elkaar de hand en het veld was officieel weer van Nijmegen.
