Showcase Basketball op Jeugdvakantieland: een dag vol energie in Rotterdam Ahoy

Basketbal tussen de attracties van Jeugdvakantieland

Het evenement zag er meteen strak uit. Goed georganiseerd, ontzettend veel te doen voor de kids en een heerlijke sfeer, met lekkere muziek op de achtergrond. Precies het soort dag waarop een bal vanzelf gaat rollen.

Wij stonden er met twee veldjes naast elkaar. Op het ene veldje draaide de skill speed challenge van Azra, op het andere gaf Michael zijn shows en workshops. En Vinni? Die pakte de microfoon en praatte de hele boel aan elkaar: kinderen werven, aanmoedigen, ouders erbij betrekken en zorgen dat iedereen zin kreeg om mee te doen.

Drie rollen, één doel. Zo veel mogelijk kinderen met een bal in hun handen.

Vijf rondes, en voor de snelste een mini-balletje

Bij Azra ging het om één ding: dribbelend zo snel mogelijk het parcours af. Vijf rondes in totaal, en de snelste van elke ronde won een mini-balletje. Fanatiek werd er zeker gestreden, maar het mooiste was dat de kinderen elkaar ondertussen gewoon stonden aan te moedigen.

En het bleef niet bij de kids. Ouders, begeleiders, broertjes en zusjes stapten net zo hard het parcours op, allemaal met hetzelfde plan: die tijd moet beter. Het duel tussen twee broers was er eentje om in te lijsten, want uiteindelijk pakte de kleinste van de twee de snelste tijd (sorry, grote broer).

Bij de allerkleinsten liep papa, mama of een grote broer of zus gewoon een rondje mee. Zo bleef het eerlijk, en vooral: zo bleef het leuk. Dat was de hele dag de maatstaf.

Van Silly Bouncers tot een show waar iedereen bleef hangen

Op het andere veldje draaide Michael zijn freestyle shows. Kinderen bleven massaal hangen, ouders vonden het indrukwekkend en een aantal van hen deed zelfs mee met de freestyle workshop. Ook Azra stond ernaar te kijken: gewoon heel vet om te zien.

Michael had daarnaast een radar voor de kinderen aan de zijkant. Wilden ze wel, maar durfden ze net niet? Dan kwam hij aanzetten met een Silly Bouncers-challenge en stonden ze ineens toch middenin. Klein duwtje, groot effect.

Michael zelf vatte het achteraf mooi samen. Die gezichten van de kids blijven voor hem het allermooiste: de blijdschap, het enthousiasme en die enorme energie. Je ziet ze helemaal opgaan in wat ze doen, met zoveel inzet en motivatie, en daar krijgt hij zelf ook een boost van. Supertrots op hoe enthousiast ze meededen, zei hij.

Zelfs vanaf de tafeltjes keek iedereen mee

Wat Vinni vooral opviel: zelfs de ouders die aan de tafeltjes zaten te eten of rustig een koffietje dronken, lieten hun ogen toch richting het basketbal glijden. En dat zegt wel wat. Er gebeurde daar echt iets.

Voorbijgangers hadden precies hetzelfde. Er was zo ontzettend veel te doen in die hal, maar wie langsliep bleef toch even staan om te kijken wat er gaande was. En dan volgde bijna standaard hetzelfde zinnetje: papa, ik wil dit ook doen. Mama, ik wil dit ook doen.

Dat is precies het moment waarop je weet dat het werkt.

Azra terug op het uitje van haar eigen jeugd

Azra zit inmiddels in haar derde jaar van de HALO en gaf een paar jaar terug een les op een basisschool. Midden in de drukte kwam er ineens een jongetje uit die les naar haar toe. Hij herkende haar, zij herkende hem. Even samen basketballen, even bijpraten over hoe het gaat. Zulke momenten kun je niet plannen.

En er was nog een terugblik. Azra kwam vroeger zelf naar Jeugdvakantieland, als kind, met haar ouders, haar zusje en haar vriendinnetjes. Het is er nog precies zoals ze het zich herinnerde, met al die leuke dingen die je er kunt doen. Dat ze er nu zelf staat, namens Showcase Basketball, vindt ze heel mooi.

Van kwart over acht tot vier uur, en de tijd vloog

We stonden er van kwart over acht tot ongeveer vier uur. Toch keek Azra bijna niet op haar horloge, want de tijd vloog voorbij. De afbouw ging lekker snel en zelfs de regen kreeg de dag niet klein. Een team waarin ze helemaal zichzelf kon zijn, met mensen die ze nog niet goed kende, en aan het eind een paar nieuwe connecties rijker.

Vinni maakte de balans op: sportief, gezellig, veel gelachen, competitie en vooral vrijheid. Of in zijn eigen woorden: ik denk dat we hebben bereikt wat we wilden bereiken.

En Michael? Die reed met een dikke glimlach naar huis. Bedankt Jeugdvakantieland, en hopelijk tot volgend jaar.